Bu mecrada yazdığım önceki yazımda, biraz da romantik bir yaklaşımla, futbol yayıncılığına değinmiştim. Hatta biraz da abartarak (hoş şu anda abarttığımı düşünmüyorum ama) neredeyse yirmi yıl önce başlayan maç yayınlarının ticarileşmesinin kitleleri futboldan kopma noktasına getirdiğini söylemiştim. Dört sezonluk yayın bedelinin 321 milyon dolara ulaştığı bir pazarda izleyici olmanın pek mümkün olmadığı ve ne yazık ki, izleyicilerin “tüketici”lere dönüştüğü bir gerçektir. Dolayısıyla televizyondan maç izlemek de bir “zengin işi” haline gelmiştir. Stadyumların “kötü” şartları, “holigan terörü”, “biletlerin pahalılığı”, “trafik” gibi seç-beğen-al nedenlerden dolayı zaten uzun süredir “olayı” yerinde izlemekten kopartılmış olan taraftar ise maalesef işte bu pahalı televizyon yayınlarına mahkum olmaktadır. Bunları söylemek çok da önemli değil, bu yaptığım zaten olsa olsa malumun ilanıdır.
İşte daha bu yazının haftası dolmadan 321 milyon dolarlık yatırımının derdine düşen Digitürk -tarihte görülmemiş demeyeceğim çünkü birkaç kez gördük- yine pire için yorgan yaktı. Maç yayınlarının Blogspot kaynaklı bazı bloglardan illegal bir şekilde dağıtıldığını ileri sürerek Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nde bir dava açtı ve mahkeme de tam “Türk İşi” bir çözümle Blogspot erişimini toptan kapattı. Digitürk daha ilk günden olağanüstü tepki alan bu karar sonrasında apar topar bir basın açıklaması yaparak “Halkımızdan almış olduğumuz destekle Türk futboluna yaptığımız yatırımlarla birlikte, illegal maç yayınlayan kişi yada kişilerle mücadelemiz devam edecektir” dedi (-da ekini ayrı yazamayan Digitürk hukukçularına da buradan selam ediyorum). Açıklamayı ilk okuduğumda Başbakanım konuşuyor zannettim! Tepki alan her uygulama sonrasında halkından aldığı destekten bahseden o oluyordu genellikle.
Geçtiğimiz hafta içinde Forbes Türkiye, Türkiye’nin en zengin 100 kişisini açıkladı. İlgili haberin tamamı şuradan görülebilir. Listenin ilk sırasındaki Mehmet Emin Karamehmet’in 2,9 milyar dolarlık servetini bir yıl içinde 4 milyar dolara yükseltmesi beni fazla ilgilendirmiyor. Daha 3 yıl öncesine kadar TMSF’ye 6,2 milyar dolar borcu olan bir adamın bu serveti de olsa olsa “hayali” bir servettir. Akademik pop-star Zizek bu yüzyılın “hayali” zenginleriyle ilgili güzel bir makale yazmıştı bir yerlerde. Zenginin malı züğürdün çenesini yorarmış, ancak bu zenginimizin malı benim gibi bir züğürdün çenesini sahibi olduğu Digitürk’ün Blogspot’a erişimi engelletmesi nedeniyle yoruyor. Kendimi patronun ofisine dalıp, “Bloglarımızı dokunma!” diye bağıracak Yaşar Usta gibi hissediyorum. Şirketin hukuk müşavirlerinin ifadesiyle iki bin illegal yayın yapan blog nedeniyle 4 milyon kullanıcının erişimini engellettiğini düşünmek beni yoruyor. İstanbul’un, Ankara’nın mahkemeleri dururken sırf itiraz edilirse bürokratik zorluk çıksın diye kapatma davasını Diyarbakır’da açmış olmaları beni yoruyor. Bu kararı veren hakimin 4 milyon kullanıcının da bu davanın taraflarından olduğunu görmemesi, Blogspot hizmetini veren Google ile bu konuyla ilgili yazışmaları yapmamış olması beni yoruyor. TT.NET’in, Superonline’ın (bu şirket de Karamehmet grubuna aittir) bu kararı sorgulamamaları, bu kararı uygularlarsa verecekleri hizmetin “kusurlu” bir hizmet sayılacağını düşünmemeleri beni yoruyor. Bu nedenle ilk olarak servis sağlayıcı şirketlerin bu karara itiraz etmeleri gerekiyordu ve bu itirazı halen yapmamış olmaları beni yoruyor.
Digitürk’ün şirket imajını yenilediği hafta bunu yapmış olması da akıl almaz. Muhtemelen bu imaj yenilemesinden sorumlu kişiyi hafakanlar basmıştır şimdi! Kampanyalarının mottosunu “Hayallerine Dokun” olarak açıklamışlar. Blogların yazarlar ve okurlar için neler ifade ettiğini yazmanın gereksiz olduğunu düşünüyorum. Ve Digitürk’ün bu kararı sonrasında sadece şunu söyleyebiliyorum: “Hayallerimizden Vazgeçtik, Gerçeklerimize Dokunmayın!”
